Bir baykuş öttü çok uzaklardan. Güneyden kuzeye doğru raf raf…

 Kırlangıçlar geçti Fırat nehri boyunca.

Mezopotamya’nın hüzünlü kuşu (pepuk) gün boyu, Pepuu Pepuu diye öttü bir palamut ağacında

Biraz aşağıda tarlasında günlük işler yapan köylü, Siverekli eşkıya Bekiro’nun türküsünü

Bir dengbej kadar yanık söyledi. Bekiro de loy loy. Ağayo de loy loy. Mahkumo de loy loy

Kasabadan dönen dağ köylüleri katırlarını ağaçlara bağlayıp büyük bir dut ağacının

Gölgesinde cemaatle ikindinin farzını kıldılar

Sonra, büyük bir atmaca kondu karşı tepedeki mazı ağacına.  Read More…

Belki geceydi sebeplisi; sis bulutlarına sarınmışçasına görünmeyişinin kalbin, belki bu solunan matem havasının bile sebebiydi kahrolası gece….

Gecenin karanlığı hapsetmiş, satın almıştı belki ruhun aynası sanılan sevdicekleri… Herşeyi geceye yüklemeye çalışan yürekler yanılıyor olabilir miydi?

Zira “Ruhun  aynası olsalardı, gece üstümüze çöker miydi?”

Bilge Karatepe